2015 yılına girerken

Su boruları donmuş, elektrik telleri kopmuştu, jeneratör aşırı ısınmadan dolayı ara ara kapatılıyordu. En soğuk kapanışıysa sabah 4-7 arası olanıydı. Yorgan, battaniye kar etmiyor oda arkadaşına sarılarak yatıyordun. Belki sevgiline bile öyle sarılmamışsındır. Elektriğin gelmesini fırsat bilip hemen kar eritiyorduk su ısıtıcısında, ertesi günün tıraşı mutlaka olunacaktı. 17 gün banyo yapmadığım da oldu ama tıraş meselesi başkaydı bu orduda, olacaksın! Metrelerce karla kapanan yolların zorunluluk dışında kullanılması yasaklanmıştı. Bu yüzden hayatı idame ettirmenin dışında aylardır ana üs bölgesinden kafamızı dışarıya çıkartmıyorduk.

2014 yılına  on gün kalmıştı, bir haber geldi muhabere merkezine 6 km uzakta bulunan diğer ana üs bölgesinden bir istek yapıldı diye. Tümen karargahından takviye yapılana kadar oraya 3 günlük ısınma ihtiyaçlarını karşılamak için 50 torba odun isteniyordu. Günah keçisi her zaman basamağın en altında olan olduğu için bana yani Keşif ve Emniyet Takım Komutanı Asteğmen Uzunburun’a bir emir verilip 2 saatlik göreve gönderildi. Gidip odunları bırakıp geri gelecektik güya ama öyle olmadı.

Hayatımın bitmek tükenmek bilmeyen en uzun zamanlarıydı. Tam 15 gün sürdü.!!

O kocaman ve geçmek bilmeyen günlerde bir başka ana üs bölgesinde misafir olarak kaldık. Askerlik yapsanız bile anlattıklarım aklınızda canlanmayacaktır. Bir yer düşünün kantin yok, dışarıdan yiyecek-içecek yok, sizden başka insan yok, göz alabildiğine beyaz, bembeyaz. Günlerce tıraş olmadığım, duş almadığım, aynı kıyafetlerle dolaştığım zamanlardı. Benim için askerliğin dip yaptığı anlardandı. Zaten Hakkari daha ne kadar kötü olabilirdi ki?

2012 yılına Boğaz’da,
2013 yılına Viyana’da,
2014 yılına ise Hakkari Dağlıca’da girdim. Belki de hayatımda bundan daha kötü başlangıç yaptığım bir iş-olay-yıl her hangi bir şey olmamıştı. Ancak mevsimin değişmesiyle dalımda tekrar yeşermeye başladım. Kötü başlayan bir yılın ardına peşi sıra gelen aylar hızlıca ilerledi ve askerliğim bitti üstüne bugün bayıla bayıla icra ettiğim mesleğime başladım. 2015 yılına mutlu bir başlangıç yapacağım. Hedeflerimle ilgili bir sıralama yapmak istemiyorum. Her daim gelişerek değişen hedeflerim var benim. Sizinde öyle olsun. Bulunduğunuz yerin ve zamanın tadını çıkartın.

Ben her şeye varım ancak 2015 yılına dair tek dileğim var. ”Çocuklar aç kalmasın. Asla soğukta uyumak zorunda kalmasınlar.”

İyi seneler dilerim.

#dağlıcasınırkartalı

 

Bu yazı Uncategorized kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın